IranActua Nieuws

DEN HAAG - Wat is een revolutie? Wanneer spreekt men van een revolutie? Hoe groot is een revolutie? Op 22 Bahman, 11 februari is het de 31ste verjaardag van de Iraanse revolutie tegen Monarchie. 31 jaar geleden heeft het Iraanse leger zich aan het volk gevoegd, en werd de revolutie een overwinning van het volk.

Letterlijk is een revolutie een "plotselinge radicale omslag of verandering. Het is daarmee de tegenhanger van evolutie, wat een geleidelijke verandering is. De verandering kan slaan op een plotselinge verandering in de sociale of politieke instellingen, maar ook op een grote culturele of economische omslag. In de politiek bedoelt men met revolutie vaak het afzetten van een autoriteit en/of een plotselinge verandering van politieke verhoudingen en politiek systeem. Een geweldloze revolutie wordt een fluwelen revolutie genoemd. Een revolutie die een wijziging van heerser maar niet van systeem inhoudt heet ook wel een paleisrevolutie."

De revolutie van Iran was uitzonderlijk is zijn grote. Indien we naar de revoluties over de wereld kijken, dan zien we dat er circa 1% van de bevolking actief is in de revolutie.

Tijdens de revolutie van 1979 waren in Iran meer dan 10% van de bevolking actief in de revolutie. Op bijvoorbeeld 10 en 11 december 1978 kwamen tussen 6 en 9 miljoen mensen op straat tegen de Shah. Het zal waarschijnlijk het grootste protest in de geschiedenis zijn geweest.

Indien we naar de voorbijgaande protesten in Iran kijkt ziet men dat op bijvoorbeeld 17, 18, of 20 juni 2009 er ook sprake was van een miljoenenbetoging, sommige durfden voor 20 juni en 17 juli zelfs te zeggen dat er tussen 2 à 4 miljoen mensen op straat waren gekomen. Men praat dan niet over de honderdduizenden die over de wereld op straat kwamen, met maar liefst 50 à 100 duizend in Parijs op 20 juni en nog duizenden tot tienduizenden in andere steden over Europa en Amerika.

Dergelijke aantallen zijn niet te onderschatten, indien men weet dat veel mensen in Iran het niet durfden op straat te komen wegens de dagelijke doden.

Ook wat niet onbelangrijk is, is het feit dat het al bijna 8 maanden wordt dat de protesten in Iran blijven volhouden, zelf met alle repressie en executies. Elk regime weet dat indien het te lang blijft duren het gevaarlijk wordt.

Tijdens de revolutie van 30 jaar geleden gebeurde het juist hetzelfde. De revolutie gebeurde niet op één dag, maar duurde maanden, indien we geen rekening houden met de kleinere protesten daarvoor.

Een anti-regime protest op 22 bahman, 11 februari, zal veel erger zijn dan alle voorbijgaande protesten, omdat dit onvoorstelbaar kan zijn en niemand van het regime zoiets durfde voor te stellen. Niemand kan weten hoe het regime zal reageren op dag zelf, maar hoe dan ook blijft het regime mensen bedreigen.

Bedreigingen zijn zelfs op het internet gestart. Het regime heeft verschillende twitter-account gemaakt waarin hij bv. ouders oproept om aan hun kinderen (m.a.w. jongeren, red.) te vragen thuis te blijven indien ze hen terug willen zien, of een andere gebruiker die zegt "ik ben klaar om te tellen hoeveel groenen ik te pakken krijg."

Toch blijven alle Iraniërs volhouden te zullen protesteren, en durft Los Angeles Times van een bron in Teheran te zeggen dat er op 11 februari 3 miljoen opposanten op straat zulen komen en 500.000 pro-regime.