Eén van de interviews is een uitgebreid interview dat hij met The New York Times heeft gehad.
Volgens hem is het nucleaire programma van Iran volledig pacifiek, is Iran beste democratische land, en vond er na de presidentsverkiezingen in Iran geen onderdrukking plaats. Hij geeft ook zijn mening over Amerikaanse politiek.
Nucleair Iran
Hij zegt vervolgens dat Iran condities niet zal accepteren voor levering aan Iran van verrijkt uranium. Ook zegt hij niet of Iran geen verrijkt uranium buiten 20% meer zal verrijken indien het westen 20% verrijkt uranium zou leveren aan Iran. Hij zegt wel dat een 20% verrijkt uranium niet kan gebruikt worden voor energieproductie, m.a.w. dat Iran toch zal door moeten werken aan het verrijken van uranium.
Volgens Ahmadinejad heeft de Stuxnet virusaanval op Iraanse nucleaire installaties geen effect gehad omdat "dergelijke dingen Iran niet kunnen schaden. Wij hebben software-specialisten en programma-specialisten die zeer geëxperimenteerd zijn. Niemand kan Iran uitschakelen met internetvirussen."
Hij zegt vervolgens: "Kan een entiteit dat 5000 à 7000 nucleaire wapens heeft in zijn arsenaal, kan een dergelijke entiteit in een positie zijn om aan anderen te zeggen dat ze geen nucleaire wapens mogen hebben? Is dit eerlijk? Maar dit is zelfs niet onze doelstelling. Wij willen het enkel voor vreedzame doeleinden. Zij zeggen ons dat men zelfs daarvoor het niet mogen hebben."
Hierna beweert hij dat de situatie in Iran momenteel veel beter is dan in de Verenigde Staten en dat de VS om 'innerlijke problemen stilte toe te leggen, externe vijanden maakt'.
"Door Iran te beschuldigen kan Amerika zijn financiële en economische problemen niet oplossen. Amerikaanse politici werken hard om externe vijanden te maken om problemen thuis te verbergen. Maar laat mij vragen: Is Iran echt verantwoordelijk voor gezondheidszordsuitdagingen, financiële uitdagingen, huizen- en hypotheekmarktsuitdagingen in de VS? Hoge percentage van werkloosheid? Verslechtering van educatieve kwaliteiten?," zegt Ahmadinejad.
Syrië en Iran, onderdrukking van het volk?
Maar wanneer Nicholas Kristof hem vraagt of de situatie van confrontaties en botsingen na de presidentsverkiezingen van 2009 dat 100 tot 200 doden als gevolg had, en politici onder huisarrest, niet hetzelfde is als in Syrië, en of wat hij over Syrië zegt ook niet geldig is in Iran.
Ahmadinejad zegt: "In Iran waren dingen heel anders, zijn heel anders. In totaal verloren slechts 33 hun leven. 2/3 van hen zijn veiligheidsagenten en gewone omstanders. Minder dan 1/3 van hen verloren hun leven in botsingen van veiligheids/politie agenten. Zij waren een zeer, zeer kleine minderheid."
Neda's dood is 'cinema'
Ahmadinejad zegt: "Het was ongelooflijk triest, wegens vele redenen. Eerst hebben we het bewijs dat dit een scène was, en ze pas later, op een later tijdstip, werd vermoord. De beelden werden eerst getoond door de BBC. Onze veiligeheidsverantwoordelijken hadden geen bericht over het feit. Maar indien BBC ons de volledige beelden, van begin tot einde, geeft dan zullen we het analyseren, onderzoeken en naar de echte daders van de moord van deze jonge dame zoeken. Dit is geen nieuw type scène, en werd al eerder uitgevoerd in Zuid-Amerikaanse land. Ze zeggen aan diegene die deelnemen dat ze in een korte film, korte clip, zullen deelnemen. Nadat hun participatie is voltooid nemen ze hen naar een andere plaats en doden hen. Indien de BBC hele film uitzend, dan kan elk kijker een onderscheid maken of we echt zien wat we zien, of wat ze ons willen doen beweren dat we zien."
'Iran is een grotere democratie dan de VS'
Volgens Ahmadinejad is Amerikaanse slogan 'I stand for democracy' vals, omdat ze tegen een democratisch land als 'Islamitisch Republiek Iran' zijn. Iran zou volgens Ahmadinejad in 1979 een democratisch land geworden zijn waar mensen de echte beslissingen nemen, in tegenstelling tot de Verenigde Staten, waar "indien mensen de toestemming krijgen om hun mening te zeggen tegen het congres, regering en locale regering, rechtbanken en nog meer zullen protesteren."
Ahmadinejad zegt: "Wat democratie betreft moet er een formule komen, en model dat bereikt kan worden en gekopieerd over de hele wereld. Wat de stem van het volk betreft is Iran veel verder vooruit in vergelijking met de Verenigde Staten. Ik was leraar, ik werd verkozen. Ik werd door het volk verkozen en was geen lid van een partij. Nu vraag ik u, kan in de Verenigde Staten een presidentskandidaat dat niet tot de twee belangrijkste partijen behoort verkozen worden? Nee! Kan men +300 miljoen mensen delen in twee partijen, Republikeinen en Democraten? Nee! De echte leden van beide partijen zullen waarschijnlijk samen niet meer dan een half miljoen zijn."
Ten slotte zegt hij aan de journalist van NYT: "U heeft zeer goede vragen gesteld. Dank u. Wij hebben heel veel vrijheden in Iran. Ik geloof niet dat u zo gemakkelijk toegang en zo gemakkelijk kon praten met de president van de Verenigde Staten. Maar u kan dit doen met de Iraanse president. Dit is één van de verschillen tussen ons beide landen.
U moet ingelogd zijn om commentaar te geven. Eerst registreren als u nog geen account hebt.
















Vrijdag 18 Mei 2012 23:32