BBC Persian toonde een foto van Marzieh bij het graf van (Gholam-Hossein) Banan, een ander zeer bekende zanger, gestorven op 27 februari 1986. Of een ander foto van IranPressNews van Marzieh met haar eigen foto, van toen ze waarschijnlijk amper 20 jaar was, in haar eigen handen.
Of nog de beelden van Simaye Azadi van juist één dag voor haar dood, en een gesprek vol emoties tusen Marzieh en Maryam Rajavi, presidente van de Nationale Raad van het Iraans Verzet waar zij ook lid van was sinds zij van Iran naar Parjis kwam in 1994. Maryam Rajavi zal in een persmededeling na haar dood Marzieh "een heldere ster van het Iraanse muziek" noemen en 3 dag van nationale rouw aankondigen.
The New York Times schreef vandaag een citaat van Marzieh's eigen woorden: "Ik ben opzoek naar datgene dat niet gevonden kan worden. Want ik ben het beu van beesten en ogers. En ik verlang naar een mens."
Ook Iraniërs hebben sinds woensdag veel over haar geschreven en gepubliceerd. Honderden video's werden op Youtube gepubliceerd. Duizenden berichten op Twitter en nog veel meer op Facebook.
Een Iraniër schreef: "Oh God, zij heeft ons veel te snel alleen gelaten." En ander schreef: "Haar herinnering zal eeuwig blijven".
Maar wat onze aandacht heeft getrokken was volgende bericht: "Artisten zijn diegene die het meest hebben moeten lijden in deze revolutie. Elk van hen zijn we op verschillende plaatsen hun herineringen aan het begraven."
Marzieh zal maandag om begraven worden in Auvers-sur-Oise dichtbij Parijs, waar haar eigen dochter op eerste van de lente op 20 maart 2010 begraven werd. Maar Janan, haar eigen kleindochter zei tegen Radio Farda: "Wanneer Iran een vrij land zal worden zal Marzieh herbegraven worden in haar eigen land." Een kans voor Iraniërs in Iran om een echte eerbetoog te tonen voor een zangeres dat 65 jaar voor liefde en Iran heeft gezongen.
U moet ingelogd zijn om commentaar te geven. Eerst registreren als u nog geen account hebt.
















Zaterdag 19 Mei 2012 00:25