IranActua Nieuws

AMSTERDAM - Dagelijks willen wij tot 22 bahman, 11 februari, 31ste jaar sinds de revolutie van 1979 in Iran, een revolutionaire lied van sinds de revolutie bespreken, naast een dagelijkse lied van tijdens de revolutie.

Vandaag hebben het over een lied van Fereidoon Farrokhzad, een Iraanse zanger dat door het Iraanse regime in Duitsland vermoord werd.

Farrokhzad was een aanhanger van monarchie in Iran, en een velle tegenstander van het Islamitische regime.

In zijn jaren in ballingschap zal hij zeer harde kritiek uiten, tot beledigen, van Khomeini, toenmalige opperste leider van Iran.

Voor de revolutie was hij bekend als zanger, dichter en tv- en radiopresentator, waar hij nieuwe Iraanse zangers presenteerde, waaronder veel Iraanse hedendaagse zangers die nu in ballingschap leven.

Op 6 augustus 1992 zal hij, op 55 jarige leeftijd, in Bonn (Duitsland) dood teruggevonden worden in zijn huis, met maar liefst 40 menssteken. Er werden snel banden gevonden met terroristen van het Iraanse regime, die in die tijd veel van hun opposanten, in minstens 500 terroristische aanslagen over de wereld, om het leven zullen brengen.

Hamrazmanam (Mijn Medestrijders) van Fereidoon Farokhzad (vertaling door IranActua)
Mijn medestrijders waren mensen en vrij,
Mannen en vrouwen met een eenvoudige wil,
Mijn medestrijders,
Mijn medestrijders.

Op hun rug de driekleurige vlag van Iran,
In hun denken niks meer dan een eed en wil,
Een wil dat hen naar de straten bracht,
Mijn medestrijders,
Mijn medestrijders.

Ze waren verliefd op hun vaderland,
Ze waren ver van éénzijdige denkbeeld,
Ze waren helder in hun taal,
Mijn medestrijders,
Mijn medestrijders.

Mijn medestrijders waren helden in waarden,
Ze waren heel hun leven actief voor één doeleind,
Ze zijn op de pad van vrijheid geweest,
Mijn medestrijders,
Mijn medestrijders.

Mijn medestrijders waren zoals de druppels van de regen,
Ze waren eenvoudig en beschermers van hun medestrijders,
Ze waren de zon-en-leeuw (symbool, shir-o-khorshid, red.) van de Iraanse vlag,
Mijn medestrijders,
Mijn medestrijders.

Ze hebben op de pad van martelaarschap gedanst,
Ze hebben de kern van de wereld genomen,
Tot ze aan de waarde van de mens zijn geraakt,
Mijn medestrijders,
Mijn medestrijders.

Ze zijn voor ons verdere bestaan gegaan en gestorven,
Ze hebben hiervoor hun leven gegeven,
Om de waarden van het vaderland aan ons te geven,
Mijn medestrijders,
Mijn medestrijders!

Kinderen die morgen geboren zullen worden,
Zullen de verhaal van mijn medestrijders weten,
Ze zullen op de zon hun namen lezen,
Mijn medestrijders,
Mijn medestrijders.

Waar zijn ze vandaag die vrouwen en mannen,
Dat onze bestaan hun opstand is,
Hun hart is de hartslag van de Iraanse vlag,
Mijn medestrijders,
Mijn medestrijders.

Ooit zullen wij weer samenkomen,
We zullen weer samen praten over onze medestrijd(st)er,
We zullen in de geschiedenisboeken met veel pijn schrijven,
Mijn medestrijders,
Mijn medestrijders.

Ze zullen duizenden lentes en zomers blijven bestaan,
Er zal duizenden keren over je regenen,
Mensen zullen weer verliefd worden op de liefde,
Dankzij onze doorzetting,
Mijn medestrijder.