IranActua Nieuws

LOS ANGELES - 13 oktober van huidige jaar heeft Iran één van haar grootste zangeressen zien sterven. Nog steeds komen er duizenden berichten over haar op internet. Maar 26 oktober 2003 wordt ook herdacht voor de dood van een andere grote zanger: Vigen Derderian.

13 oktober 2010 stierf Marzieh, geboren als Ashraf Ossadat Mortezaï, van kanker. Geen Iraniër die niet één van haar duizend liedjes in gedachte had bij haar weggaan.

Ann De Craemer, schrijfster van het boek 'Duizend-en-één-dromen, schreef op haar blog: "Ze was een vrouw waar alle Iraniërs trots op waren: niemand in Iran die haar liedjes niet kent. In 1994 verliet Marzieh haar vaderland omdat ze door het regime te veel onder druk werd gezet vanwege haar muziek: de ayatollahs lieten haar na de Islamitische Revolutie niet langer vrij optreden. Vrouwen mochten alleen voor vrouwen zingen, en dat kon Marzieh niet aanvaarden. Daarom keert ze zich terug op het platteland, waarover ze het volgende vertelde: "Ik zong voor de vogels, voor de rivier, voor de boom en bloemen, maar niet voor de mullahs."

Maar Marzieh is niet het enige Iraanse zanger dat het land heeft moeten verlaten: Leila Forouhar, Aref, Manouchehr Sakhaie, Elahe, Farhad, Haydeh, Homeyra, Morteza, Emad Ram, en nog veel honderden andere moesten Iran vluchten om hun verder te kunnen zingen.

Ook Vigen Derderian, in Iran bekend als 'Sultan-e Jazz' (Sultan van Jazz) moest na 1979 Iran vluchten.

Vigen Derderian
Vigen Derderian is op 23 november 1929 geboren in een relatief arme familie in het westelijke Iraanse stad Hamedan. Hij werd opgegroeid door zijn oudere broer, nadat zijn vader stierf toen hij zeven jaar oud was.

Tijdens de tweede wereldoorlog verhuisde zijn familie naar het noorden van Tabriz, waar nationalisten van Iraanse Azerbaijan later het gebied een onafhankelijke republiek noemden, met de steun van sovjets bezetters. Hij nam de aanwezigheid van de bezetters kwalijk, maar het luisteren naar het spelen van gitaar door het Rode Leger veranderde zijn leven. Hij kocht ook zijn eerste gitaar van een soldaat.

Daarna verhuisde zijn familie naar het hoofdstad Tehran. In 1951 kreeg Vigen zijn eerste werk, in Café Shemiran. Een nacht heeft een producent van het Nationale Radio hem gehoord, wat ervoor zorgde dat zijn eerste lied, Mahtab (maanlicht) op de radio werd uitgezonden. Het werd direct een hit in heel Iran.

Hierna volgen meer dan 600 liedjes in zijn hele carrière. Sommige, waaronder 'Ghole Sorgh' (Rode Bloem), 'Dele Divooneh' (Gek Hart), 'Baroon Baroone' (Regen), 'Mara Beboos' (Kus Mij), 'Be Yade Tehran' (Ter herdenking van Tehran), 'Dele Divane' (Zot Hart), 'Zane Irooni' (Iraanse vrouw) en 'Khodanegahdar' (Moge God je zegenen) zijn populaire Iraanse klassieke liedjes.

Hij verliet Iran kort voor de revolutie van 1979 en keerde nooit meer terug. Hij leefde sindsdien in Californië.

In ballingschap hield hij verscheidene concerten en bracht ook vele albums uit.

Al is in Iran popmuziek verboden sinds de Islamitische Republiek, werden zijn albums door zijn fans in Iran gekocht via het zwarte markt. Hij hoopte altijd om een laatste maal in Iran te kunnen zingen en toonde in verschillende liedjes zijn liefde voor Iran en zijn wens om daar eens te zingen, o.a. in ‘Be Yade Tehran’ (Ter herdenking van Tehran) en ‘Awazeh Khane Mardom’ (Zanger van het Volk).

Hij stierf op 26 october 2003 aan kanker en is begraven in het ‘Pierce Brothers Valley Oaks Cemetery’ in Westlake Village in Californië. Hij heeft 4 dochters en één zoon gehad.

• Baroon Baroone (Regen - - [mp3])
• Be Yade Tehran (Ter Herdenking van Tehran - - [mp3])
• Khoda Negahdar (Moge God je zegenen - -[mp3])
• Mahtab (Maanlicht - -[mp3])