IranActua Nieuws

Overzicht van al onze artikelen over de Revolutie van 1979

ASHRAFCITY - Eén van de Iraanse oppositiegroepen die, positief en negatief, veel in het nieuws komt, is waarschijnlijk de Volksmojahedin van Iran (PMOI), die al tientallen jaren een strijd voert tegen de machthebbers van Iran. Reportage over de Volksmojahedin van Iran (PMOI)

Een organisatie dat, zelf al hebben ze 10.000-den leden verloren in de massa-executies van het Iraanse regime, er nog altijd is, en zelfs een zeer sterk beeld van zichzelf laat zien.

Mojahedin voor en tijdens de revolutie
De Volksmojahedin is één van de organisaties die het snelst groeide na de revolutie.

Voor de revolutie was de organisatie zeer verzwakt, doordat de meerderheid van hun leiders in de gevangenissen van het Shah-regime waren, en doordat ze een splitsing hadden meegemaakt.

Maar ook doordat Marxistische mensen hun naam hadden gebruikt om aanslagen te plegen tegen Amerikaanse soldaten en burgers in Iran. Eén van de zaken dat tot de dag van vandaag zijn gevolgen heeft gehad voor de organisatie, en als één van de excuses wordt gebruikt door de Verenigde Staten om hen een terroristische organisatie te noemen.

De leiders van de organisatie kwamen pas enkele dagen voor de revolutie vrijgelaten, en kwamen hierdoor terug in een land dat één van zijn grootste veranderingen meemaakte.

Na de revolutie, al probeerde de organisatie niet direct hard tegen de nieuwe machthebbers van Iran, nl. de mullahs, te reageren, toch uitte de organisatie snel kritiek op de nieuwe onderdrukkende wetten en maatregelen, vooral tegen vrouwen en het verplichten van vrouwen om hoofddoek te dragen, al waren ze zelf ook moslim.

Al had de organisatie na de revolutie zijn gewapende verzet opzij gezet, toch werden in de twee eerste jaren vele honderden leden en sympathisanten van hen vermoord, aanvallen, en werden soms zelf ogen van hen eruit getrokken.

Al waarschuwde de organisatie dat ze dit niet lang meer te zullen aanvaarden, toch werden ze meer en meer onder druk gezet, en werd hen zelf verboden om aan de presidentsverkiezingen deel te nemen.

Toen op 30 juni 1981 hun protestactie van enkele honderdduizenden supporters in Teheran met kogel geantwoord werd en honderden levens kostte, werd dit de druppel dat te veel was, en verklaarde de organisatie dat ze zullen overgaan tot een gewapend verzet. Een gewapend verzet dat ze aanhielden tot enkele jaren geleden.

De Volksmojahedin, de dag van vandaag
De dag van vandaag maakt de organisatie vele veranderingen mee.

Ze zijn in de Europese landen verlost van het terroristische etiket op hun naam, maar blijven toch attent, vooral wat hun hoofdbasis in Irak, nl. Ashraf City betreft.

Sommige fracties binnen de Irakese regering wil dat de 3500 vluchtelingen die in Ashraf City leven, uitgeleverd worden naar Iran of overgebracht worden naar Europese landen, na aanvraag van het Iraanse regering.

In Ashraf City heeft de organisatie een klein Iran gebouwd, met een eigen Hafezieh, en andere nabootsingen van Iraanse monumenten. Ashraf City beschikt volgens Europese parlementsleden die het bezocht hebben, alle faciliteiten die mogelijk is, van educatieve, tot culturele, en ontspanning. Wel in tegenstelling tot het huidig Iran, genieten volgens Alejo Vidal-Quadras, vicepresident van EU-Parlement de inwoners van Ashraf City over dezelfde rechten en vrijheden als in ons moderne samenleving. Hij noemde het zelfs een voorbeeld voor de wereld.

Ashraf City is ook een verblijfplaats van vele Iraniërs die in Iran onderdrukt werden, of zelfs jaren in het Iraanse gevangenissen waren. Volgens de organisatie vluchten nog altijd veel jongeren van Iran naar Ashraf City.

Velen van hen zeggen dat ze daar zijn om democratische veranderingen in Iran mogelijk te maken.

Eén van de vele verhalen dat de 3500 leden van de Volksmojahedin van Iran (PMOI) hebben, is die van Zohreh Seyyedian, een Iraniër die van België naar daar is gegaan om, zoals ze zelf in de reportage dat u hieronder kan bekijken zegt, 'de weg van haar vader te volgen', die door het Iraanse regime 20 jaar geleden werd geëxecuteerd.

Zij zegt dat dit weg niks anders is dan 'te strijden voor de vrijheid van het Iraanse volk.'

Een reportage van Simaye Azadi, een televisiezender van Iraniërs in ballingschap, vertaald door IranActua

Interview met Zohreh Seyyedian, één van de 3500 Iraniërs van Ashraf City, vertaald door IranActua

 

IranActua zal tot zondag dagelijks nieuws, artikelen, en reportages over de Iraanse revolutie van 1979 publiceren, vanuit verschillende perspectieven.